De herfst leeft in mij — al sinds ik kind was, voel ik een diepe verbondenheid met dit seizoen. Misschien is het omdat mijn verjaardag precies op het kantelpunt tussen zomer en herfst valt. Die overgang, waarin het licht iets zachter wordt en de lucht iets frisser, voelt voor mij als thuiskomen.

Ik hou van de manier waarop de herfst ons langzaam richting het einde van het jaar leidt. Het is alsof de wereld even diep ademhaalt. De kleuren veranderen, het groen maakt plaats voor goud, koper en roestbruin. Alles lijkt iets stiller te worden, iets intiemer. Buiten verkleurt het landschap, binnen verandert het huis: de schelpen en lichte zomerspullen maken plaats voor pompoenen, warme dekens en zachte lichtjes.

De herfst is voor mij een uitnodiging om te vertragen. Om soepen te maken die uren op het vuur mogen pruttelen, om cake te bakken met kaneel en noten. Om dikke truien aan te trekken, een muts op te zetten en de kou op te zoeken tijdens een wandeling door het bos, waar het bladerdek onder mijn voeten kraakt.

Zelfs op reis zoek ik de herfst op. Andere landen beleven hem anders, maar overal voel ik datzelfde gevoel: van warmte, knusheid, en verandering. De herfst is niet zomaar een seizoen — het is een gevoel dat diep in mij geworteld zit. Elk jaar opnieuw kijk ik ernaar uit, en telkens opnieuw voelt het als een oude vriend die even langskomt om me eraan te herinneren hoe mooi verandering kan zijn.

Herfstcake met een Vleugje Warmte

Een cake die ruikt naar vallende bladeren, warme truien en een knusse keuken vol gezelligheid. Deze herfstcake is eenvoudig, troostend en onweerstaanbaar lekker.

Ingrediënten (voor 1 cake)

• 200 g zelfrijzende bloem

• 1 zakje vanillesuiker

• 200 g suiker

• 200 g boter (op kamertemperatuur)

• 4 eieren

• Een snuifje kaneel

• 3 appelen (of 2 grote)

• En niet te vergeten: véél herfstliefde 🍁

Bereiding

1. Verwarm de oven voor op 180°C. Vet een cakevorm in en bestuif lichtjes met bloem, of bekleed met bakpapier.

2. Schil de appelen, verwijder het klokhuis en snijd ze in kleine stukjes of schijfjes, afhankelijk van wat je lekker vindt.

3. Klop de boter, suiker en vanillesuiker romig. Voeg één voor één de eieren toe en klop goed door na elk ei.

4. Zeef de bloem en voeg deze samen met een snuifje kaneel toe aan het beslag. Meng tot een glad geheel.

5. Spatel de stukjes appel voorzichtig door het beslag.

6. Giet het mengsel in de cakevorm en strijk de bovenkant glad.

7. Bak de cake in ongeveer 45–55 minuten goudbruin. Controleer met een prikker: als die er droog uitkomt, is je cake klaar.

8. Laat even afkoelen in de vorm, en daarna op een rooster.

Tip: Serveer lauw met een lepel slagroom of een bolletje vanille-ijs voor een extra verwenmoment.

De herfst is voor mij meer dan een seizoen — het is een gevoel. Een tijd van vertragen, van warmte zoeken in kleine dingen. In geurkaarsen, dekentjes, dampende kommen soep… en in een versgebakken cake die de hele keuken vult met de geur van kaneel en appel.

Ik hoop dat je via dit recept een stukje van mijn herfstliefde hebt kunnen proeven. Misschien brengt het jou ook diezelfde knusse rust, dat warme gevoel van thuiskomen. Want uiteindelijk draait de herfst daar om: loslaten wat was, en genieten van wat er is.

Dankjewel om dit herfstmoment met mij te delen. 🍂