Achter elke geur schuilt een herinnering.
Achter elke bloem, een verhaal.
En ergens daar tussenin – tussen kruiden, kaarslicht en kruimels van verse cake – ligt een wereld vol zachte magie en verwondering.
Op mijn blog neem ik je mee.
Niet zomaar met woorden, maar met ideeën die je zelf kunt voelen, ruiken en proeven.
Van kleine DIY-recepten met grote werking, tot eenvoudige baksels die je huis vullen met warmte.
Van vergeten planten met eeuwenoude geheimen, tot zachte rituelen die je dichter bij jezelf brengen.
Of je nu komt om iets te maken, iets te leren… of gewoon om even weg te zijn uit de drukte van de dag – je bent hier welkom.
Met open handen, open hart… en misschien ook een snufje kaneel.
Volg het pad – laat je verrassen.
Welkom in het verhaal van Ellie’s
Wanneer november aanbreekt, verandert de natuur zichtbaar. De dagen worden korter, de lucht frisser en het ritme van het jaar vertraagt. In de traditionele volksgeneeskunde werd november gezien als een belangrijke overgangsmaand: een tijd om het lichaam te versterken, de longen te beschermen en de innerlijke warmte te bewaren voordat de winter echt aanvangt.
Eeuwenlang fluisterde men over planten die niet alleen genezen, maar ook betoveren. In middeleeuwse kruidentuinen werden ze gekoesterd door wijze vrouwen en dorpsgenezers, die hun kennis doorgaven van moeder op dochter. Voor velen waren deze kruiden onmisbaar in het dagelijks leven: salie om het huis te reinigen, rozemarijn om de lucht te zuiveren, bijvoet om dromen en visioenen op te roepen.
De laatste dag van onze reis begon vroeg heel vroeg. De wekker ging nog voor de zon op was, want we moesten aan de andere kant van Edinburgh zijn om de bus te nemen die ons een hele dag zou meenemen op avontuur door de Schotse Hooglanden. En niet zomaar een avontuur: we gingen op zoek naar de plekken waar Outlander werd opgenomen… en stiekem ook een beetje naar Jamie Fraser zelf.
De tweede dag begon met een stevig ontbijt in ons hotel, genoeg om ons voor te bereiden op een nieuwe dag vol stappen en ontdekkingen. Daarna namen we opnieuw de bus richting Edinburgh, klaar om verder te duiken in de sfeer van deze betoverende stad.
Onze eerste dag in Edinburgh begon met een stevige wandeling, bijna 20 kilometer door het hart van de stad. We besloten meteen goed te starten: met een klim naar het imposante kasteel van Edinburgh. Het kasteel ligt centraal in de stad, op een hoogte van zo’n 130 meter, met kliffen tot wel 80 meter diep. De trappen omhoog lieten zich voelen, maar het uitzicht en de sfeer maakten alles goed.
Afgelopen weekend plukte ik de laatste vijgen uit de tuin van mijn schoonouders. Kleine, ronde juweeltjes – hun schil glanzend paarsgroen in het namiddaglicht. Ze voelden zacht aan, net op het randje van rijp, en toen ik er eentje opensneed, kwam die typische geur vrij: een beetje honing, een beetje aarde, iets wat tegelijk zoet en diep ruikt.
Lang geleden, toen de nachten langer werden en het vuur in de haard de harten verwarmde, geloofde men dat elke pompoen een zon gevangen in een schaal van aarde was.Een vrucht geboren uit de alchemie van de seizoenen waar aarde, water, lucht en vuur samenspanden om licht te bewaren in tijden van duisternis.
De zomer is het seizoen waarin kruiden in overvloed groeien. Maar wat doe je wanneer de dagen korter worden en je toch wilt genieten van die heerlijke smaken en geuren in de winter? Het antwoord is simpel: kruiden drogen!
Op het moment van de herfstequinox zijn dag en nacht even lang. Het licht en het donker staan in volmaakte balans, een magisch keerpunt in het jaar. Daarna neemt de duisternis langzaam de overhand: de dagen worden korter, de nachten langer. De natuur nodigt ons uit om stil te staan, terug te blikken en ons voor te bereiden op de komende winter.
De herfst leeft in mij — al sinds ik kind was, voel ik een diepe verbondenheid met dit seizoen. Misschien is het omdat mijn verjaardag precies op het kantelpunt tussen zomer en herfst valt. Die overgang, waarin het licht iets zachter wordt en de lucht iets frisser, voelt voor mij als thuiskomen.
Zondag, 14 september, kreeg ik de kans om een stukje van die magie opnieuw te beleven. Ik bracht een bezoek aan hun stock depot – een verborgen plek vol vergeten schatten, wachtend om opnieuw ontdekt te worden. Terwijl ik er rondliep, voelde ik diezelfde verwondering als vroeger: elk object fluisterde een verhaal, alsof het mij uitnodigde om dat verder te dragen.
September en oktober brengen een uniek ritueel met zich mee: de wijnpluk. In wijngaarden heerst dan een bijna feestelijke bedrijvigheid. Handen die druiventrossen voorzichtig losknippen, manden die zich vullen met sappige oogst en de geur van rijpe druiven die de lucht doordringt. Het is een eeuwenoude traditie waarin natuur, ambacht en gemeenschap samenkomen.
