Maandag 11 mei: de handtassen werden gepakt, de trein op en weg waren we! Samen met mijn mama trok ik naar onze hoofdstad. Na een vlotte rit van 1u15 stonden we in het hartje van Brussel. De weersvoorspellingen beloofden niet veel goeds, maar de weergoden waren ons gunstig gezind. Tot laat in de middag scheen er een stralend zonnetje!
Een warm welkom in De Biertempel
Onze eerste stop was er eentje met een persoonlijke toets. We hebben familie in Brussel die een eigen zaak uitbaten: De Biertempel. Het was ontzettend fijn om hen weer te zien; we hebben eigenlijk veel te weinig contact, dus dit moment was extra kostbaar.
Terwijl ik met haar herboristen-oog naar alle kruidige bieren keek, genoot mijn mama van de sfeer. Natuurlijk moest er even een foto gemaakt worden voor het archief. Herinneringen vastleggen, dat zit in de familie!
Schattenjacht in de Marollen
We kregen van de familie een gouden tip: trek naar de Marollen voor antiek en vintage. Met een flinke dosis optimisme begonnen we aan de wandeling van 2 kilometer. Mijn visie? "Wat als ik een vintage Louis Vuitton score?"
Helaas... de werkelijkheid was iets minder glamoureus. Geen designertassen, maar vooral veel "oude rommel". We zagen:
Bontjassen die al een heel leven (en bijbehorende geschiedenis) achter de rug hadden.
Porselein waar de tand des tijds duidelijk aan had geknaagd.
Toch was het een hele belevenis. De street art onderweg en het gezelschap van de mama maakten alles goed. We hebben wat afgelachen; twee vrouwen alleen in Brussel, dat staat garant voor de nodige humor.
Manneke Pis en de Grote Markt
Na een korte sanitaire stop (Elke doet dat liever niet op een druk terrasje, oeps!), passeerden we Manneke Pis. Het was er zo druk dat ik hem alleen van heel ver heb gezien... of eigenlijk net niet. We liepen verder over de indrukwekkende Grote Markt richting de Nieuwstraat.
Shoppen tot we nat werden
Middag voorbij betekent voor mij maar één ding: shoppen! Winkel in, winkel uit. De mama doet dat misschien iets minder graag, maar we hebben toch goed gelachen samen.
Rond 16u30 hield de zon het echter voor bekeken. Een enorme regenbui barstte los en we waren in een mum van tijd volledig natgeregend. Een goed teken dat het tijd was om de trein terug naar huis te zoeken.
Brussel, tot de volgende keer!
Brussel is prachtig, maar eigenlijk te groot voor één dagje. De plannen van de mama — de Basiliek van Koekelberg en het Atomium — bewaren we voor een volgende keer.
Brussel, je was een avontuur. Tot snel!
Reactie plaatsen
Reacties