Op ontdekking in de Cotswolds: Kastelen, vlinders en een 'happy feeling'
In de vroege ochtend vertrokken we richting de Shuttle in Frankrijk. Zo’n reuzentrein waar auto’s op gereden worden om in 30 minuten onder de Noordzee naar het Verenigd Koninkrijk te reizen. Als kind had ik altijd de rijkste fantasie; hoewel ik er toen nog nooit op had gezeten, droomde ik al over die tunnel onder water. Want dan moet je toch vissen zien zwemmen, niet? Haha, wat je als kind toch allemaal droomt!
Eenmaal aangekomen in Folkestone, een charmant stadje aan de Engelse kust, voelt het voor mij meteen als thuiskomen. Ik kom hier al jaarlijks sinds mijn kindertijd. Vanaf Folkestone zetten we koers richting de Cotswolds. Met een korte pitstop vlak bij Londen namen we even de tijd om uit te rusten en wat te eten en drinken. Er stond ook een boekenstandje en tja, dat trekt natuurlijk meteen mijn aandacht! Uiteindelijk stapte ik weer met een nieuw boek de auto in. Ik lees ontzettend graag, en het liefst in het Engels. Het is een fijne manier om mijn kennis bij te schaven; hoewel ik het meeste begrijp, is het nooit te laat om nieuwe woorden te leren.
Betoverende landschappen en een kleurenspel
Onze route voerde ons langs Ashford, Maidstone, Londen, Heathrow en Oxford. En vanaf daar begon het spektakel pas echt: de beeldschone landschappen, uitgestrekte velden en kleurrijke bloemenzeeën. Ik kon bijna niet wachten om uit de auto te springen, de typische Engelse straatjes te ontdekken en 1001 foto’s te maken van alles wat de Cotswolds te bieden heeft.
Onze eerste stop was Burford, misschien wel het bekendste én meest iconische stadje van de Cotswolds, boordevol schattige winkeltjes. Ik ben dol op de snuisterijen en de antieke etalages en deuren die elk pand zo uniek maken. Om het extra leuk te maken, spreken mijn man en ik tijdens ritjes vaak af dat we elk een kleur kiezen om te fotograferen. Ik ging voor groen en geel, mijn man voor rood en blauw.
Wandelen door die middeleeuwse dorpjes geeft me echt een 'instant happy feeling'. Als je mijn vorige blog over kinderboeken hebt gelezen, herinner je je vast de boeken die ik in zo’n schattig, iconisch winkeltje in Burford kocht. De straten roken heerlijk naar de kleurrijke bloemen die overal hingen. Na een fijne wandeling streken we neer bij een bekende tearoom voor een kop koffie. Om er te lunchen had je helaas ruim op tijd moeten reserveren, maar dat mocht de pret niet drukken.
Van Jeremy Clarkson tot fladderende angsten
Mijn man wilde heel graag naar de beroemde Diddly Squat Farm van Jeremy Clarkson (bekend van tv), dus dat werd onze volgende bestemming. Na een korte rit langs schilderachtige velden, oude huizen verscholen tussen de bomen, trefzekere boarding schools en historische kerkjes die hier en daar al wat stenen missen, kwamen we aan op 'the farm'.
Wat een drukte! Het was die dag ontzettend warm — in België heerste een hittegolf, maar in het VK dus ook. Normaal staat Engeland bekend om regen en wind, maar dit weekend hielden we het heerlijk droog en heet. Aangezien Jeremy Clarkson op zijn boerderij vrijwel alles zelf verbouwt, wilde ik graag zijn boerderijwinkel bezoeken. Maar de wachtrij die er stond... zo’n lange rij heb ik zelfs in een pretpark nog nooit gezien!
We besloten het winkeltje over te slaan en zochten een plekje op het terras. Logische volgorde? Die lieten we even los:
- We begonnen met ambachtelijk ijs gemaakt van de melk van zijn eigen koeien,
- vervolgden met een lokaal gebrouwen biertje,
- Sloten af met een heerlijke burger van eigen kweek.
Het was allemaal even verrukkelijk, en het uitzicht over het glooiende landschap maakte het helemaal af.
Vervolgens reden we door naar Blenheim Palace. Een kasteelbezoek mag immers niet ontbreken als je in de regio bent! Dit indrukwekkende kasteel ademt geschiedenis; het is de geboorte- en opgroeiplek van Winston Churchill. We namen een boeiende rondleiding, bewonderden het historische interieur en bezochten een prachtige fototentoonstelling van het koninklijk huis.
Toen we de befaamde paleistuinen wilden verkennen, namen we het treintje over het domein. Echte tuinen vonden we zo snel niet, maar we stuitten wel op een grote serre vol vlinders. En eerlijk is eerlijk: ik was daar niet helemaal op mijn gemak... Ik heb namelijk een behoorlijke angst voor vliegende insecten, waaronder vlinders! Mijn man had natuurlijk de grootste pret, lachte me liefdevol uit en filmde hoe ik angstvallig probeerde te navigeren tussen de piepkleine én reusachtige fladderaars. Blij dat ik weer buiten stond!
Daarna wandelden we nog door het nabijgelegen dorpje, waar het leek alsof er een dorpsfeest of kermis op het punt van beginnen stond. Overal stonden podia en eettentjes klaar voor optredens. We snuffelden nog wat rond in de lokale winkels en genoten van de ontspannen sfeer.
Nostalgie bij de Tesco en een zomerse avond
Laat in de namiddag reden we richting ons hotel. Maar een reis naar het VK is voor mij niet compleet zonder een stop bij de Tesco. Vroeger verkochten ze dit ook in België: Lunchables! Zo’n doosje met ronde crackers, ham en kaasjes. Mmm... heerlijk pure nostalgie die me meteen terugbrengt naar mijn kindertijd.
Aangekomen in het hotel settleden we ons op de kamer. Pfoe, wat was het daar warm! De zon had de hele dag op de kamer gestaan, waardoor het binnen net zo heet was als buiten. Ramen wijd open dus, om de ruimte even goed door te laten luchten.
Nadat we ons hadden klaargemaakt voor het avondeten, schoven we aan op het terras. We kregen een fijn plekje in de hoek toegewezen met uitzicht over het hele terras. Hoor ik bij de mensen die stiekem iedereen 'afloeren'? Misschien wel, misschien niet... Maar met mijn rug naar de rest van de mensen zitten vind ik ook zo ongezellig! Met een heerlijke cocktail in de hand en wat lekkere versnaperingen genoten we van de avond. En ook het hoofdgerecht smaakte ons allebei ontzettend goed.
Het was een prachtige eerste dag in de Cotswolds. Na een verfrissende douche na deze warme, volle dag doken we voldaan ons bed in om op te laden voor morgen.
Today’s history and tomorrow’s mystery... Tot de volgende blog!
Reactie plaatsen
Reacties