Etruskische Geheimen, Tijgermuggen en Disney-Magie op Monte Argentario
Na de hectiek van Rome lieten we de Eeuwige Stad achter ons en reden we richting Grosseto. Maar niet zonder een tussenstop in Tarquinia: een charmant dorpje doordrenkt van geschiedenis.
Ondergrondse schatten en een schrik van jewelste
Tarquinia bleek een fantastische verrassing. Hier ontdekten we de Necropolis van Monterozzi, waar we afdaalden in duizenden jaren oude ondergrondse Etruskische graven vol kleurrijke muurschilderingen. In het Palazzo Vitelleschi keken de jongens hun ogen uit bij de beroemde terracotta Gevleugelde Paarden, om vervolgens heerlijk te verdwalen in het labyrint van middeleeuwse steegjes en verdedigingstorens.
Maar geschiedenis maakte al snel plaats voor gezinsdrama. Bij een speelpleintje rende onze jongste de trap op, viel achterover en stootte zijn neus hard tegen een houten plankje. Ik heb al veel neusbloedingen gezien, maar dit leek wel een bloedbad! Gelukkig stopte het snel. Met een paar schaafwondjes, een dikke neus en een magisch 'zoetje' van mama was de pijn al snel dragelijk. In de auto viel hij als een blok in slaap.
Een oase in Grosseto en hardnekkige tijgermuggen
Na de warme, stevige wandeling kwamen we aan bij onze Airbnb in Grosseto: een heerlijk ruime plek mét zwembad. Een schot in de roos voor de kinderen! Eén belangrijk leermoment: leg deze twee gasten nooit samen in één groot bed. Dat werd een kleine strijd, maar met een extra reisbedje voor de jongste sliep iedereen als een roos.
Nou ja, bijna iedereen... Mijn eigen nachten waren minder pretje. Ik ben extreem allergisch voor tijgermuggen. Ondanks alle preventieve maatregelen van de huisarts wisten de beestjes me toch te grazen te nemen. Het resultaat? Enorme rode plakkaten van wel 7 centimeter diameter. Het jeukte verschrikkelijk en geen enkele zalf leek te helpen—dan maar verstand op nul en doorzetten!
Smeltende hitte, lokale markten en de magie van 'Luca'
De volgende dag tikte de thermometer bijna 40 graden aan. Tijd voor verkoeling aan het strand! We gingen naar huis met drie bruine beren en één verbrande kreeft: papa verbrandt ondanks continu smeren helaas ontzettend snel.
De ochtend daarna struinden we over een gigantische lokale markt vol kleren, handtassen, keukengerei en lekkernijen. Voor de jongens duurde het wat lang, maar onze oudste scoorde wel een hele stoere schildpaddenketting—zijn absolute lievelingsdier.
Daarna zetten we koers naar Monte Argentario, een adembenemend schiereiland. De kiezelstranden deden wat zeer aan onze voeten, maar de torenhoge bergen en kleurrijke huisjes gaven ons het gevoel alsof we midden in de Disney-film Luca waren gestapt. We bezochten er nog een piepklein aquarium—goedkoop, al was je na 10 vissoorten wel snel rond—en reden daarna door naar het schilderachtige Castiglione della Pescaia.
De volgende dag tikte de thermometer bijna 40 graden aan. Tijd voor verkoeling aan het strand! We gingen naar huis met drie bruine beren en één verbrande kreeft: papa verbrandt ondanks continu smeren helaas ontzettend snel.
De ochtend daarna struinden we over een gigantische lokale markt vol kleren, handtassen, keukengerei en lekkernijen. Voor de jongens duurde het wat lang, maar onze oudste scoorde wel een hele stoere schildpaddenketting zijn absolute lievelingsdier.
Daarna zetten we koers naar Monte Argentario, een adembenemend schiereiland. De kiezelstranden deden wat zeer aan onze voeten, maar de torenhoge bergen en kleurrijke huisjes gaven ons het gevoel alsof we midden in de Disney-film Luca waren gestapt. We bezochten er nog een piepklein aquarium—goedkoop, al was je na 10 vissoorten wel snel rond en reden daarna door naar het schilderachtige Castiglione della Pescaia.
Warme herinneringen aan de Tyrreense Zee
Vanaf het uitkijkpunt in Castiglione della Pescaia genoten we van een fantastisch zicht over de Tyrreense Zee. Na het shoppen van heerlijke lokale kruiden voor thuis schoven we aan voor een heerlijk diner. We hadden niet gereserveerd en voelden ons eerlijk gezegd niet helemaal welkom, maar het eten smaakte er niet minder om!
Met volle buiken sloten we de dag magisch af: schoenen uit, met de blote voeten door het warme zand en nog even pootjebaden in de koele zee. De gezichtjes van de kinderen spraken boekdelen.
Inmiddels liggen de jongens heerlijk te dromen in hun eigen bedjes. Terwijl de herinneringen nog vers in mijn geheugen zitten, schrijf ik deze laatste regels vanuit onze Airbnb. Morgen start het volgende hoofdstuk van onze roadtrip: op naar Siena!
Reactie plaatsen
Reacties