Siena… you blew me away.
Sommige steden bezoek je en denk je achteraf: mooi. Maar dan zijn er steden die iets met je doen. Siena was voor mij zo’n stad.
De geschiedenis die deze stad met zich meedraagt, is bijna niet te bevatten. Siena groeide van een Etruskische heuvelnederzetting uit tot één van de machtigste en rijkste handelsrepublieken van het middeleeuwse Europa. Een stad die eeuwenlang rivaliseerde met Florence en die vandaag nog altijd haar middeleeuwse karakter en prachtige gotische architectuur heeft behouden.
En dat voel je.
We wandelden door een soort doolhof van oude straatjes, langs eeuwenoude gebouwen en kleine steegjes. Terwijl je door Siena loopt, lijkt het alsof je even wordt teruggeteleporteerd naar een andere tijd.
Ridders en prinsessen… ja, zo voelde het een beetje.
Op het bekende plein, de Piazza del Campo, hebben we iets gedronken en gegeten. Een heerlijke plek, alleen… wat was het warm!
Met temperaturen rond de 39 graden en een gevoelstemperatuur die daar nog een schepje bovenop deed, was bergop en bergaf wandelen soms best een uitdaging.
De mannen zijn nog de kathedraal gaan bezoeken, terwijl ik even op een muurtje ben gaan zitten.
Even afkoelen. Even niks.
Want ook dat hoort bij reizen. Niet altijd maar doorgaan, maar af en toe gewoon ergens neerploffen en genieten van wat rondom je gebeurt.
Een museum dat ik niet snel zal vergeten
Op de terugweg maakten we nog een stop bij een natuurhistorisch museum. Ik heb in mijn leven al verschillende Natural History Museums bezocht, maar nog nooit eentje zoals dit.
Het was adembenemend.
Geen supermodern museum met blinkende vitrines en digitale schermen. Nee, hier leek het alsof de tijd gewoon was blijven stilstaan.
Alles was echt.
De dieren waren allemaal opgezet en er stonden ook verschillende preparaten op sterk water. Er waren stukken van het menselijk lichaam te zien en zelfs een gedeelte over een Siamese tweeling.
En natuurlijk was er voor mij ook een gedeelte over planten en kruiden.
Ik voelde mij er meteen thuis.
De kindjes vonden het geweldig en waren helemaal gefascineerd. En eerlijk? Ik vond het minstens even interessant.
Onze dag in Siena zat erop.
Castelfranco di Sotto
We reden richting ons nieuwe verblijf: een Airbnb in Castelfranco di Sotto.
Een heel leuk appartement, midden in een klein dorpje waar zelf niet ontzettend veel te beleven was. Maar eigenlijk maakte dat helemaal niets uit.
Want rondom ons…
Toscane.
We zaten tussen verschillende gebergtes en het landschap was werkelijk prachtig. Soms hoef je helemaal niets te doen. Gewoon uit het raam kijken is dan al genoeg.
Firenze… wat een stad!
De volgende ochtend ging de auto opnieuw in en reden we richting Firenze, Florence. We parkeerden aan de rand van de stad en namen de metro richting het centrum. En wat een heerlijke stad is Firenze! Een toffe vibe, prachtige gebouwen, winkeltjes, pleintjes… er is werkelijk voor ieder wat wils.
We hadden tickets om de Duomo te bezoeken, maar dat stond pas voor de namiddag gepland. Dus eerst trokken we de stad in. Winkeltjes kijken natuurlijk. Want ik vind het altijd leuk om winkels binnen te stappen die je bij ons niet zomaar tegenkomt.
We wandelden met z’n allen over de Ponte Vecchio, de bekende brug die vol staat met juweliers. De mooiste juwelen… en waarschijnlijk ook de duurste. Firenze staat natuurlijk ook bekend om zijn lederbewerking. Handtassen in alle mogelijke kleuren, vormen en formaten. Toen gebeurde er nog iets bijzonders.
Een tattoo met een extra betekenis
Tijdens grote reizen heb ik ondertussen een traditie: ik laat graag een kleine tattoo zetten die op de één of andere manier naar het land verwijst. Maar deze keer kwam er eentje bij. Eentje voor mama.
Want mama betekent ontzettend veel voor mij. En hoe leuk een reis ook is, ik moet eerlijk toegeven… ik miste mama toch een beetje.
Na het tattoo-avontuur trokken we opnieuw de stad in.
Een boekenwinkel met een verhaal
We maakten een stop bij één van de mooiste boekwinkels van Firenze. Natuurlijk moest ik daar naar binnen. De winkel was vroeger een oud theater dat later werd omgevormd tot een boekenwinkel. Alleen dat idee vond ik al geweldig. Ik hou van boeken. En misschien nog wel meer van kinderboeken. Dus ja… er gingen een paar boeken mee naar huis. Eentje over pasta en eentje over Peppa die op reis gaat. De kleinste was er meteen helemaal weg van. Daarna wandelden we opnieuw richting de Duomo. Maar ja…
Reizen met kinderen betekent soms plannen maken die vijf minuten later alweer veranderen. De kleinste van de hoop was ondertussen heerlijk in slaap gevallen in de buggy. En met een buggy mocht je de Duomo niet binnen. Dus geen Duomo voor mij.
Ik ben even op een bankje gaan zitten. Alleen bleek dat bankje door de Italiaanse zon ongeveer dezelfde temperatuur te hebben als een bakplaat. Dus daar zat ik dan… Niet lang. Dan maar opnieuw de winkelstraatjes in. Eigenlijk was dat ook helemaal niet erg. Later kwamen de twee mannen terug en wandelden we nog wat verder. We deden nog een terrasje en begonnen daarna stilletjes aan terug te keren naar de auto.
Ons huisje lag namelijk tussen Lucca en Firenze, dus we hadden nog ongeveer een uur rijden voor de boeg. Eenmaal thuis stond er eten op tafel. Na zo’n hele dag stappen? Onze kindjes hadden honger. Ik heb hongerige reuzen.
Bedtijd dus. En een goede nachtrust.
Want morgen wachtte er alweer een nieuw avontuur.
En op reis gaan met kinderen?
Dat is altijd een avontuur op zich.
Reactie plaatsen
Reacties